Posted by on paź 10, 2014 in Uncategorized |

PRZYPADKI KAROLINKI R. – NATALIA OKOŃ – RUDNICKA

wernisaż dnia 16.10.2014r. godz. 18.00 do 20.00

wystaw trwa do 31.10.2014r.

zapraszamy ul. Sapieżyńska 8 domofon 106

 

N_Oko+ä-Rudnicka(prz+-d) N_Oko+ä-Rudnicka(ty+é)

Natalia – wystawa „Sny Karoliny R.” – wstęp

 

 

Antoni Słonimski twierdził, że dzieci są zakałą świata. Może dlatego, że nigdy ich nie miał i sam był przez całe życie dużym, upartym i przekornym  dzieckiem. Dzieci na dawnych obrazach najczęściej trwają w wymuszonych pozach, są poważne i przedwcześnie dojrzałe, słuchają starszych i nie mają zbyt wiele do powiedzenia. Dzieci na obrazach nowszych bawią się, psocą, są często niewinnym i sentymentalnym dopełnieniem życia dorosłych. Tak naprawdę, zawsze grają jakąś rolę wymyśloną przez innych, niekiedy przydawane im są magiczne znaczenia i funkcje, ponieważ potrafią odczytać język Natury równie prostej i naiwnej jak one. Nieskażone cywilizacją dziecko potrafi wszystko nazwać inaczej, potrafi też dziwić się wszystkiemu, co je otacza, a jego świat jest pełen tajemniczych przygód, spotkań i wzruszeń. To ono „widzi jasno w zachwyceniu”, nawet jeżeli przygląda się jedynie pełznącemu po ścieżce ślimakowi lub ptakom na gałęzi, to ono zawsze chce zobaczyć, co jest z tyłu i co dzieje się za wysokim parawanem. Nie ma dla niego przeszkód, ponieważ jedyną przeszkodą, jaką napotykamy na co dzień, jest nasza wyobraźnia, a tej dzieci mają wręcz w nadmiarze, ponieważ dla nich każdy dzień dopiero się rozpoczyna. Pozostaje odwieczne pytanie, czy do tego wielowiekowego już konglomeratu przeświadczeń, stereotypów, kalek obrazowych można jeszcze coś dodać. Czy można na nowo, wykorzystując tradycyjne techniki  malarskiego przedstawienia, powiedzieć coś ponad to, co zostało dotąd powiedziane. Patrząc na obrazy Natalii Okoń-Rudnickiej łatwo jest dojść do wniosku, że w malarstwie nadal tkwią pokłady emocji i wzruszeń, jeżeli tak to można określić, prymarnych, a ich jedynym miernikiem, obok siły talentu artysty, jest autentyczność przeżyć i  wpisywanych w ukazywane sytuacje i sceny uczuć. Dotykamy tu bowiem sfery będącej w sztuce najtrudniejszą do określenia –  autentyzmu, którego nie da się niczym podrobić ani zastąpić, czegoś co tak naprawdę nie podlega słownemu zapisowi i mieści się w wizualnej chmurze linii, kolorów i figuratywnych wizerunków. Dziecko na obrazach Natalii jest wprawdzie powtarzającym się zarysem, ale na pewno nie jest  marionetką lub schematyczną figurką. To zapowiedź tego co się wydarzy i co już się dzieje, na razie w mikroskali pozornie nieistotnych przygód i niespodziewanych spotkań. Wokół niego roztacza się zaznaczony barwami wszechświat, którego synonimem jest matczyna dłoń, a w szerszym planie potrzeba opieki i pomocy trwającej często przez całe życie. Dzieci bowiem to nie tylko zakała świata jak chciał Słonimski, ale radość z możliwości dzielenia się sobą z kimś innym. I chociaż nie mamy żadnej gwarancji, że owo dzielenie sobą zostanie nam odpłacone, to i tak warto mieć dzieci, podobnie jak warto oglądać obrazy malowane nie tylko farbami ale i prawdziwym, matczynym uczuciem.

Prof. dr hab. Historii Sztuki    Waldemar Okoń, poeta

 

NatalyaO. (Natalia Okoń – Rudnicka) urodzona w 1980 roku we Wrocławiu.

 

Po ukończeniu z wyróżnieniem Państwowego Liceum Sztuk Plastycznych we Wrocławiu (2000 r.) podjęła studia we wrocławskiej Akademii Sztuk Pięknych, na wydziale wzornictwa przemysłowego. Studia skończyła dyplomem w pracowni komunikacji wizualnej u prof. Mieczysława Piróga oraz aneksem malarskim u prof. Krzysztofa Skarbka. (2005 r.)

Od tego czasu zajmuje się malarstwem, ilustracją, grafiką użytkową i artystyczną oraz nauczaniem w ukończonym przez siebie liceum. Pasjonuje się historią sztuki, literaturą,

a przede wszystkim twórczością wszelką z naciskiem na malarstwo i szeroko pojęty dizajn.

 

wystawy indywidualne:

 

Centrum Edukacji w Kłodzku  – Natalia Okoń – prace (2003),

Galeria BWA we Wrocławiu – Packinggirl! (2005),

Międzynarodowe Targi Sztuki w Salzburgu (2005),

Galeria na Szewskiej we Wrocławiu  – Przypadki Natalii O. (2005),

Galeria Oko w Oławie – Sny Miasta (2006),

Centrum Kultury Zamek we Wrocławiu – Poradnik gospodyni domowej (2006),

Ratusz Miejski we Wrocławiu – galeria „Patio Młodych” – Mutacje Milczące (grudzień – styczeń 2010)

Pałac Staniszów – Galeria Forum Staniszów – SEEDS (marzec 2013)

Galeria 022 – Dom Artysty Plastyka w Warszawie – Wielkie żarcie (15. 05 – 1. 06. 2014)